Widokówkę w liczbie 1000 szt. wczoraj i dziś razem z Prezesem SPZ AM – Przemkiem Markiewiczem – roznosiliśmy po Złotoryi, tak aby trafiła do jak największej liczby Pań. Niestety nakład nie był wystarczający aby każda mieszkanka ziemi złotoryjskiej ją otrzymała więc za pośrednictwem internetu jeszcze raz składam najserdeczniejsze życzenia naszym Panią!

Oczywiście jak co roku po południu na ul. Basztowej (przed siedzibą Federacji Młodych Socjaldemokratów) będą rozdawane Panią kwiaty. Serdecznie zaprasza ok. godz. 14.00.

Najlepsze jest to, że nie został  ukarany ze względu na prośbę samego Radka Sikorskiego i Bronisława Komorowskiego. Pierwszego z nich obrzuca błotem w ramach „święta demokracji” a drugiemu robi za pitbula bo Komorowski sam jako uczestnik „święta demokracji” nie może sam atakować Sikorskiego. Nie się kochają we troje, czwóro i całym Zarządem ale proszę nie róbcie ze swoich wewnętrznych zabaw igrzysk dla całego kraju – lepiej zajmujcie się daniem mu chleba!

Dla mnie jednak dość ciekawy był jeden tylko element całego tego zamieszania, a mianowicie mała potyczka między Palikotem a Sikorskim w  internecie. Zaczęło się wpisu na blipie (tak na BLIPIE a nie na TWITTERZE jak podają wszystkie media!) dodanego wczoraj o 22.19:

Pokuta dla Janusza: Niech napisze sto razy „Nasz kandydat Radosław Sikorski”

- radeksikorski.blip.pl

Co na to Pan P.? – odpowiedział w swoim pokręconym stylu jednak nie w telewizji, którą tak kocha a również w internecie, na swoim blogu

Gdyby nie to, co się dzieje, nasze świnie nigdy nie poznałyby smaku pomarańczy.
—

Nasz kandydat Radosław Sikorski
Nasz kandydat Radosław Sikorski

(…)

Nasz kandydat Radosław Sikorski

i powtórzył sto razy „Nasz kandydat Radosław Sikorski” :) Nad sensem świń i pomarańcz nie będę się zastanawiał bo i tak nic to pewnie nie znaczy (choć w Skanerze politycznym w TVN24 dziennikarze strasznie chcieli zgłębić tą tajemnicę).

Mimo, że Sikorski mało się wypowiadał to zrzut ekranu z twittera (a powinien być z blipa!) robił co chwila za tło w serwisach informacyjnych. Tak właśnie można wykorzystać internet, może zachęci to większą liczbę polityków do używania mikroblogów, blogów itp. Mam również nadzieję, że media wreszcie zajmą się czymkolwiek innym tylko nie Palikotem!

]]> http://bartoszjeziorski.info/index.php/poletko-pana-p/feed/ 0 http://bartoszjeziorski.info/index.php/od-swierzawy-uczmy-sie/ http://bartoszjeziorski.info/index.php/od-swierzawy-uczmy-sie/#comments Thu, 25 Feb 2010 09:51:54 +0000 Bartosz Jeziorski http://bartoszjeziorski.info/?p=508 Po raz kolejny małe miasto ziemi złotoryjskiej zawstydziło Złotoryję. W tym roku w naszym mieści już kilka razy nie było wody w związku z nagłymi awariami lub pracami remontowymi instalacji. Za każdym razem było zdziwienie – gdzie jest woda? Brak jakichkolwiek komunikatów czy informacji na stronie Rejonowego Przedsiębiorstwa Komunalnego. Mieszkańcy Złotoryi mogli tylko dzwonić do odpowiednich służb i czekać na wodę.

I tu przykład ze Świerzawy jak można to rozwiązać: dziś rano wszystkie osoby które wyraziły zgodę na otrzymywanie informacji SMS od Gminy Świerzawa w skrzynkach odbiorczych swoich telefon mogły zobaczyć poniższą wiadomość:

Dodatkowo na stronie swierzawa.pl opublikowano informację odnośnie prac jakie będą prowadzone i utrudnieniami z tym związanymi:

Więcej informacji o Samorządowym Serwisie SMS znajduje się na stronie swierzawa.pl i zlotoryja.info.

Kilka minut przed wyznaczoną godziną wszedłem na www.szmajdzinski.pl i doznałem szoku, moim oczom ukazało się takie coś:

Osobą odpowiedzialnym za jej stworzenie chyba się kampanie pomyliły – powinny pamiętać, że mamy wybory 2010 a nie 2000! Strona wygląda mało ciekawie i nie zachęca do jej ponownego odwiedzenia a tym bardziej do głosowania na Jerzego Szmajdzińskiego! Jako jego zwolennik pierwsze kroki skierowałem do działu „Chciałbyś pomóc?” bo bym chciał, tylko jak? Po wejściu ukazuje się lakoniczny tekst nawet bez formularza kontaktowego czy czegokolwiek:

„Chciałbyś pomóc?

Chętnie skorzystam. Napiszcie, kim jesteście i skąd jesteście. Powiedzcie, co moglibyście i co chcielibyście robić w trakcie mojej kampanii prezydenckiej, gdy ona już ruszy. Możecie pomóc w organizacji imprez, w rozpowszechnianiu materiałów wyborczych. A może macie jakiś własny, oryginalny pomysł? Podzielcie się nim. Czekam na was, liczę na wasze zaangażowanie.

Prawica wcale nie przejęła rządów w Polsce na stałe. Bądźmy razem, a udowodnimy to.

Jerzy Szmajdziński”

Jak ktoś ma się skontaktować jak nie ma tutaj nawet adresu email, nie mówię już o numerze GG. No nic postanowiłem pochodzić dalej może będzie lepiej. Na górnym menu mamy „Blog” więc pomyślałem, że może coś fajnego poczytam więc klikam i … wchodzę na PUSTY blog w serwisie onet.pl. Gorzej niż pusty bo pełen reklam i dziwną grafiką:

Dalej już wolałem nie zwiedzać by bardziej się nie rozczarować (jeszcze stracił bym wiarę w zwycięstwo Szmajdzińskiego).

W serwisie kampanianazywo.pl słusznie zwrócił też uwagę na to kto jest autorem tego „działa”:

Ta sama firma stworzyła strony: Włodzimierza Cimoszewicza, Wojciecha Olejniczaka, Piotra Gadzinowskiego, Klubu Poselskiego Lewica, Konwencji SLD, Roberta Kwiatkowskiego (byłego prezesa TVP z lewicy). Wygląda to na jakiś family business. Czy naprawdę muszą iść na to pieniądze podatnika? – kampanianazywo.pl

Czy nowoczesną lewicę nie stać na wybranie firmy, która porządnie zajmie się kreowaniem wizerunku jej kandydata na Prezydenta RP w internecie? Wykonanie kilka miesięcy temu strony prezydent.pl dla Lecha Kaczyńskiego kosztowało Kancelarię Prezydenta 360 tysięcy złotych, za dobrze zainwestowaną połowę tej kwoty Szmajdziński mógł by otrzymać naprawdę dobrą stronę która na pewno podniosła by społecznego poparcia dla niego i zbudowała społeczność osób chcących pomóc mu w osiągnięciu  możliwie najlepszego wyniku. Niestety SLD poszło na łatwiznę i zrobiła kandydatowi stronę byle nijaką, czy czeka nas byle jaka kampania po lewej stronie sceny politycznej? Oby nie – liczę na szybką zmianę w stronie gdy do twórców z opóźnieniem dotrze co robią Szmajdzińskiemu.

Na koniec przykład innej strony kandydata oficjalnie już chcącego objąć najwyższe stanowisko w Polsce – Andrzeja Olechowskiego, który w miarę dobrze porusza się po internecie:

Jako, że były walentynki to i film musiał być w klimacie i według wszelkich informacji miał być, no właśnie miał. Pierwsze co mnie zraziło na samym początku to jeden wielki spot reklamowy jaki zafundowali mi twórcy. Product placement w polskiej kinematografii to jedna wielka porażka. Jedna z pań bierze chusteczkę i najazd na pudełko, dalej rozmowa a w tle tej samej firmy ręczniki papierowe – oczywiście nierozpakowane aby pełna nazwa była. Do tego gigantyczne kubki z nazwą pewnej herbaty, biżuteria czy kwiaty owinięte w wielką reklamę firmy dostarczającej tego typu towary (nie wspominając o kuriera dostarczającego je).  Czy naprawdę jak ktoś gasi telewizor musi być najazd na jego palec i klika sekund z nazwa producenta?

Płacę za bilet więc liczę, że film nie będzie przerywany reklamami – a jak już ma tak być to róbcie to z większym wyczuciem! Osobiście odpycha mnie od produktów reklamowanych w ten sposób. Cały ten początek i kolejne nadruki na torbach ostentacyjnie kierowane do kamery

Sam film banalny, ale niczego więcej nie chciałem, a mimo to co chwila pojawiały się sceny, które ni jak mi pasowały do całości i wyglądały jak by doklejono je na siłę aby przedłużyć film do kinowych standardów.

Przez cały seans miałem wrażenie, że główna rola kobieca to nie Katarzyna Maciąg a Marta Żmuda Trzebiatowska – chyba wspomnienia z Ciacha jeszcze były we mnie mocne. Linda i Szyc jak zwykle dobrze wykonują swoją pracę. A reszta aktorów? – nie powala i dzień po jego obejrzeniu pamiętam oprócz w/w  jeszcze Lesława Żurka grającego Kubę i pewna Czeszka Petra Tůmová.

Jednym wielkim plusem (dla mnie) jest sposób w jaki pokazano Wrocław, miasto do którego mam duży sentyment.

Więc jeśli macie z kim iść do kina, a nie ma nic innego niż „Randka w ciemno” to czemu nie :) wasza partnerka będzie zadowolona (lub partner), wszak w kinie film nie zawsze musi byc najważniejszy.

Wpis przeczytałem na szybko po powrocie z pleneru we wsi Pomocne i dość mocno mnie zaciekawił, a przede wszystkim dał motywację (do nadrobienia zaległości) i cel (przeczytać jedną książkę tygodniowo).

Ale o co chodzi dokładnie z tymi 52ksiązkami? Z tego co wyczytałem na blogu webfan.pl i stronie 52ksiazki.pl pomysł wyszedł od Julien Smith, któremu w 2009 roku udało się osiągnąć celi i przeczytać co najmniej jedną książkę tygodniowo. W kraju nad Wisłą się o tym dowiedzieli i pomysł podchwycili – tak powstała strona 52książki.pl

Zacząć czytać regularnie nie było prosto (stąd ponad tygodniowa zwłoka), ale dziś wreszcie przysiadłem do pierwszej książki – „Kim jest Barack Obama” autorstwa Longina Pastusiaka. Książkę kupiłem niedawno – podczas Krajowej Konwencji SLD w Warszawie. Jak mi pójdzie? – zobaczymy pod koniec tygodnia. Zapał mam, obi książek wystarczyło :)

Całość była ładnie zapakowana

W środku Danbo miał na pewno miękko i wygodnie (polscy sprzedawcy na allegro powinni brać wzorce z Azji jak pakować paczki!)

Po końcowym zdjęciu styropianu wreszcie ukazało się szare kartonowe pudełko …

… w środku którego był on – Danbo

Fabuła filmu prosta i podobna do wielu poprzednich czyli chciwa korporacja z Ziemi (którą już doszczętnie zniszczyła) wpada na pełną życia planetę (tu Pandora) i chce doprowadzić ją do wiadomego stanu jednocześnie powiększając swoje zyski. Każdy kto zobaczy początek wie jak się wszystko skończy, cały film idzie schematycznie i przewidywalnie. Jednak nie najważniejsza jest fabuła (przy najmniej dla mnie) – ważniejsze było to co można było zobaczyć.

Cała Pandora pokazana z niezwykłą dokładnością, pełna zadziwiających stworzeń i roślin. Wszelkie spadające krople, liście czy inne latające drobinki w trzecim wymiarze wyglądają niezwykle efektownie i dają niesamowite wrażenie.  Sceny batalistyczne robią równie mocne wrażenie. Nie wiem jak taki film można obejrzeć w 2D a tym bardziej nagrywany kamerą w kinie i ściągany z internetu.

Warto było się wybrać w to sylwestrowe popołudnie i odpocząć przy dobrym kinie. Nie jest to rewolucja w kinematografii na miarę przejścia z czarno-białych filmów na kolorowe jak to wielu pisało, ale kawał dobrze zrobionego filmu science fiction. Jeśli ktoś oczekuje rewolucji to się zawiedzie, szukający rozrywki (bo do tego chyba służy kino?) będą usatysfakcjonowani.

James Cameron stworzył niezwykły świat i pokazał go w niezwykły sposób. Nie był to pierwszy film 3D i nie ostatni (już reklamowany jest kolejny – efektownie wykonana ekranizacja Alicji w krainie czarów). W przyszłości na pewno jeśli pojawi się coś ciekawego skorzystam rozrywki.serwowanej w trzecim wymiarze.