Pamiątkowy bilet kosztował mnie 4,09 zł z racji studenckiej zniżki na trasie do Legnicy liczącej wg. cennika 25 km. Po drodze skład stawał na stacjach Złotoryja (3 osoby wsiadły), Kozów (nikt nie wsiadł), Pawłowice Małe (1 osoba wsiadła) oraz Legnica na której był już większy ruch z racji ostatniej stacji pociągu jaką był Wrocław. Wszystkie stacje przez które przejeżdżałem nie jestem w stanie pozytywnie ocenić. Brak ławek, brud, brak światła i jakiegokolwiek sanitariatu czyli podstaw dla obecnego podróżnego. Cena biletów na trasie Złotoryja – Wrocław jest wyższa o kilka złotych od cen przejazdu MPK czy busem, na trasie do Wrocławia cena te jest nieznacznie niższa od tego co trzeba zapłacić w autobusach PKS lub prywatnych przewoźników. Jednak czas podróży jest blisko dwukrotnie dłuższy (ok 50 min do Legnicy i 2 h 20 min do Wrocławia).

Podróż powrotna również odbyła się pociągiem. I tu nie miała niespodzianka bo już skład wyjechał z dwudziestominutowym opóźnieniem z Wrocławia i do Legnicy również opóźniony dojechał, na peronie legnickiego dworca brud większy niż zwykle bo wokół ławek gdzie można by usiąść była wysypana zawartość z pobliskich śmietników a pracownikom PKP widocznie nie chciało się tego uprzątnąć. Szkoda, że kolej podchodzi do pasażerów tak lekceważąco a potem się dziwią że nikt nie chce pociągami jeździć. Nie dość, że drożej to jedzie się przez imitacje dworców w pociągach często równie brudnych jak perony, na które się z nich wysiada.

Zdjęcia z tego historycznego przejazdy znajdują się w galerii.

Na całej giełdzie niestety nie było zbyt wielu złotoryjskich pamiątek, dopiero pod sam koniec udało mi się kupić cztery ciekawe pozycje:

- Stare Zagłębie Miedziowe; M. Kozłowski; Wrocław 1985 – na tą pozycję już od dłuższego czasu polowałem, niestety do tej pory bez powodzenia, jednak warto było czekać gdyż ten egzemplarz zawierał dość istotna ciekawostkę – pieczątkę z Jerzmanic Zdrój – Rajd Szlakiem Polskiej Miedzi

- Złotoryja Plan Miasta; R. Gorzkowski, K. Maciejak; Złotoryja 1991 – mimo iż mam jeden egzemplrz tego wydawnicta warto mieć ten pierwszy plan miasta wydany w III RP

- Góry i pogórze kaczawskie – mapa turystyczna; Wrocław 1984 – dość zdarta mapa z mojego rocznika której jeszcze nie miałem a może okazać się pomocna w lokalizacji już często nieuczęszczanych i nieoznaczanych szlaków, na mapie była odbita pieczęć „Ślubowanie Turystyczne na Grodźcu 389 m npm 17.XI.1984 r.”

Ten godzinny spacer po giełdzie jak najbardziej uznaję za udany, za niewielką kwotę (4 zł) udało mi sie nabyć trzy dość interesujące pozycje.